ประวัติศาสตร์ชาว เซนตำหนิเนล ชนพื้นเมืองที่ไม่เคยติดต่อกับโลกด้านนอก

ชาวเซติเนล เป็นชนพื้นเมืองบนเกาะเซนตำหนิเนล ที่มีวิถีชีวิตแบบสันกระโดดรวมทั้งถือมั่นเรื่องสังคมปิด

ไม่ติดต่อกับโลกด้านนอกนับเป็นอีกหนึ่งชนพื้นเมืองในไม่กี่ที่ในโลก ที่ยังคงใช้ชีวิตกับชนเผ่าของตน ปิดตนเองจากโลกด้านนอกมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ในสมัยที่โลกไร้พรมแดนแล้วก็สมบูรณ์ไปด้วยเทคโนโลยีและก็วิทยาการต่างๆในศตวรรษที่ 21 ถูกทำให้เป็นจุดสนใจอีกรอบเพราะว่ามีนักข่าวสารคนอเมริกันขึ้นบกของเกาะเซนตำหนิเนล จนถึงข่าวสารชายหนุ่มคนอเมริกันถูกยิงฆ่าด้วยการยิงธนู
จอห์น อัลเลน เชา วัย 27 ปีจากเมืองอลาบาม่า อเมริกา ถูกชเผาเซนว่ากล่าวเนลุกลี้ลุกลนพื้นบ้านฆ่าเมื่อท้ายปี 2018 ทำให้ได้รับความพึงพอใจเป็นจุดสนใจประเด็นการแบ่งดินแดนจากทั้งโลก จากคำบอกเล่าของชาวเรือที่เป็นคนพานักข่าวสารคนนี้เข้าไปที่เกาะเซนติเตียนเนล อยู่ในเขตพื้นที่ของอ่าวเบงกอล อินเดีย กรุ๊ปเกาะอันดามัน ถูกชนเผ่าท้องถิ่นเซนตำหนิเนลยิงด้วยธนูและก็นำร่างของชายหนุ่มไม่คุ้นหน้าจากประเทศตะวันตกมาไว้บนหาดทราย ชาวติเตียนเนลเป็นชนเผ่าอีกหนึ่งกรุ๊ปที่ตั้งที่พักที่อาศัยบนเกาะขนาดแค่เพียง 20 ตารางไมล์ (โดยประมาณ 32,000 ไร่) โดยมั่นใจว่าพวกเขายึดมั่นวิถีชีวิตอย่างงี้มายาวนานกว่า 30,000 ปี บางแหล่งมั่นใจว่าอาจมากกว่า 50,000 ปีด้วย คาดการณ์ว่าปริมาณชนพื้นเมืองที่อาศัยบนเกาะคงจะมีอยู่ระหว่าง 50-150 ราย ข้อมูลที่ได้รับมาจากการสำรวจรอบๆรอบเกาะ เมื่อปี 2011 เจอชนพื้นเมืองที่อยู่ในวิสัยทัศน์ 15 ราย คาดว่าปริมาณสามัญชนคงจะเริ่มน้อยลง
ชนเผ่านี้จะประทังชีวิตด้วยการล่าหมูป่า รวมทั้งบริโภคอาหารทะเลอย่างหอยลาย ผลไม้ รวมทั้งน้ำผึ้ง ในฤดูร้อนชนพื้นเมืองสามารถเก็บน้ำผึ้งบนเกาะ แล้วก็ใช้ใบไม้ที่มีคุณประโยชน์พิเศษสามารถเฉดหัวไล่ผึ้งได้เอามาทาตัว การแต่งกายของชนเผ่าบนเกาะนั้นโดยส่วนมากจะแก้ผ้าแก้ผ่อน หรือใช้ใบไม้ทำเป็นเครื่องแต่งกาย อาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีเครื่องเพชรพลอยบ้าง ตามขั้นภาวะของกลุ่มคนเผ่า จากเรื่องสึนามิเมื่อปี 2004 นักค้นคว้าได้เปลี่ยนถึงเหตุผลที่ชนเผ่านี้ยังรอดชีวิตอยู่ว่า ชาวเซนติเตียนเนลมีชีวิตรอดจากภัยจากธรรมชาตินี้ มั่นใจว่าพวกเขาคงจะรับทราบถึงแรงสะเทือนก่อนตามวิถีชีวิตทางธรรมชาติ และก็เพียงพอคาดคะเนได้ว่าต้องมีคลื่นขนาดใหญ่ตามมา พวกเขามีที่กำบังภัยบนต้นไม้ มั่นใจว่าพวกเขาคงจะนำไฟสุดที่รักษาไว้ประจำตัวไปด้วย น่าประหลาดใจที่ ตอนที่อังกฤษล่าอาณานิคมในพื้นที่ตอน คริสต์ศักราช 1850 ชนพื้นเมืองเซนตำหนิเนล ก็มิได้ถูกรุกราน แต่ว่าถูกปลดปล่อยให้อยู่อย่างสันโดษบนเกาะที่พวกเขาคิดว่าเป็นหลักที่สมบูรณ์บริบูรณ์
ในส่วนของผู้รายงานข่าวผู้ตายนั้น จอห์น ทราบกันดีอยู่แล้วถึงอันตรายที่เขาบางทีอาจได้รับเมื่อขึ้นเกาะ รายงานข่าวสารเปิดเผยว่า เขาเขียนจดหมายให้บิดามารดาก่อนที่จะเดินทางไปตรงนี้ โดยรายละเอียดในจดหมายสะท้อนความนึกคิดของจอห์น เรื่องความบากบั่นเผยแผ่ศาสนาคริสต์ และก็ยังมีใจความขอให้บิดามารดาอย่าเคืองโกรธชนพื้นเมืองหรือพระผู้เป็นเจ้าแม้เขาจำเป็นต้องเสียชีวิตลง